Seyyide Rukiye Camii

Şii geleneğine göre Rukiye, Hüseyin'in en küçük kızıydı; Arapça Vikipedi'ye göre annesi eşi Ümmü İshak'tır. 680'de Kerbela Savaşı'na tanık olmuş, ardından esir kadınlar ve çocuklarla birlikte Şam'a Yezid'in yanına götürülmüş ve sarayının yakınındaki bir harabeye yerleştirilmişlerdir. Çocuk gece uyanıp babası için ağlayınca Yezid, Hüseyin'in başını ona getirtmiş; Rukiye kısa süre sonra, Arapça maddeye göre hicrî 61 yılının 7 Safer'inde, üç ya da dört yaşında ölmüş ve olduğu yere gömülmüştür. İngilizce Vikipedi, mezarı sular altında kaldıktan sonra naaşının daha sonra bugünkü yere taşındığına dair bir rivayeti aktarır.

Arapça Vikipedi mezarın üzerindeki ilk yapıyı hicrî 526'da bir Eyyubi sultanına atfeder; bunu hicrî 768'de küçük bir kubbe izlemiştir. Yenilemeler hicrî 1280 (aynı maddenin başka bir yerinde hicrî 1125) ve hicrî 1323 için kayıtlıdır; ikincisi İran sadrazamı Ali Asgar Han tarafından yapılmıştır. Hicrî 1399'dan (1980) itibaren o zamana kadar 60 metrekareyi geçmeyen türbe birkaç yıl içinde yaklaşık 4.000 metrekarelik bir komplekse genişletilmiştir; İngilizce Vikipedi caminin türbenin çevresine inşasını 1985'e tarihlendirir.[1][2]

Yeni yapı, belirgin simetrisi, yoğun ayna ve altın işçiliği ve çinileriyle Fars etkili bir üslubu izlerken avlu, kemerli revaklar ve süsleme gibi İslam mimarisi unsurlarını korur. Mezarı ve eski kubbeyi çevreler; yanında bir namaz alanı, bir tavaf koridoru ve yaklaşık 600 metrekarelik bir avlu bulunur. Türbenin üzerinde dilimli bir kubbe yükselir. Sandukayı, Arapça maddeye göre kırk usta tarafından yapılmış ve hadisler ile şiirlerle yazılı yeni bir türbe şebekesi (zarih) çevreler. Mezarın çevresinde, aralarında Mustafa Cemaleddin'e ait bir şiirin de bulunduğu yaldızlı şiirler uzanır.[1][2]

Kompleks bir ibadet yeri ve her şeyden önce, İngilizce Vikipedi'ye göre on binlerce kişinin ziyaret ettiği bir Şii hac yeri olarak hizmet verir. Anma törenleri özellikle Muharrem ve Safer aylarında düzenlenir ve Rukiye'nin hikâyesi her yıl Aşure'de anılır. Şii Müslümanlar için Rukiye, Kerbela'dan sonra Peygamber ailesinin çektiği acıları temsil eder. Arapça Vikipedi İran, Irak, Körfez ülkeleri, Lübnan ve Pakistan'dan gelen hacıların yanı sıra İslam mimarisini ve mirasını görmeye gelen yabancı heyetleri de anar.[1][2]

Arapça Vikipedi'ye göre türbe, Emevi Camii'nin yaklaşık 100 metre arkasında, Hüseyin'in başının türbesine yakın ve Suk el-Amara'daki Bab el-Feradis'in yanında yer alır; İngilizce madde de Hamidiye Çarşısı'na yakınlığına dikkat çeker.[1][2]

Kullanılan kaynaklar 1980'lerdeki genişlemeden sonraki hasar veya restorasyon hakkında tarihli bilgi içermez. İngilizce Vikipedi, tarih vermeksizin savaşla bağlantılı inşaat çalışmalarından söz eder.[1][2]