Şövalyeler Kalesi

Tarihçi İbn Şeddad'a göre Halep ve Humus'un Mirdasi emiri 1031'de alana Kürt birlikleri yerleştirmiştir; “Kürtlerin kalesi” anlamına gelen Hısnü'l-Ekrad adı buradan gelir. Ocak 1099'da Toulouse'lu Raymond komutasındaki Birinci Haçlı Seferi ordusu kaleyle karşılaşmış ve kısa bir süre işgal etmiştir; kalıcı Haçlı denetimi 1110'da Tancred döneminde başlamıştır. 1142'de Trablus Kontu II. Raymond kaleyi Hospitalierlere devretmiştir.

Hospitalierler 1170'te bir deprem olana kadar yeni bir kale inşa etmiştir; Almanca Vikipedi 1157'de de bir deprem kaydeder. 1201/02'deki bir başka depremden sonra kaleye bugünkü biçimini veren 13. yüzyıl genişlemesi gelmiştir. 1271'de Sultan Baybars bir kulenin altını kazdırarak kaleyi almıştır; 8 Nisan'da garnizon, Büyük Üstat'tan geldiği izlenimi veren sahte bir mektupla kandırılarak teslim olmuştur. Memlükler hasarı onarmış ve 1285'te Kalavun kare bir kule eklemiştir.

Osmanlı döneminde kale bir yeniçeri bölüğünü barındırmış ve bir vergi bölgesinin merkezi olmuştur. 19. yüzyılın sonlarında içinde yaklaşık 500 kişilik bir köy gelişmiştir. 16 Kasım 1933'te kale Fransız denetimine geçmiş; köylüler taşınmış ve tazmin edilmiş, ardından Pierre Coupel yönetiminde temizlik ve restorasyon yapılmıştır (Almanca Vikipedi'ye göre 1934–1936). İngilizce Vikipedi'ye göre Suriye 1946'daki bağımsızlıkla denetimi üstlenmiştir; Almanca Vikipedi ise 7 Şubat 1949 tarihli bir antlaşmayı aktarır.[1][2]

Şövalyeler Kalesi, 13. yüzyıldaki genişlemesinden sonra tam gelişmiş eş merkezli bir kaleye dönüşmüş bir mahmuz kalesidir. 1142–1170 tarihli iç kalenin hafifçe çıkıntılı kare kuleleri olan bir perde duvarı vardı. 13. yüzyılda batı ve güney taraflarına büyük yuvarlak kulelerle birlikte dik bir şev eklenmiştir; güneybatıdaki kule Büyük Üstat'ı barındırıyordu. Şövalyeler salonu, muhtemelen 1230'lara ait Gotik süsleme ağlarına sahiptir.

Yaklaşık 9 m yüksekliğindeki dış surda güçlü biçimde çıkıntı yapan yuvarlak kuleler ve Halep Kalesi'ndeki işçiliği andıran kutu biçimli maşikuliler bulunur. Kuzeydoğu kapısından, mazgal delikleriyle donatılmış 137 m uzunluğunda tonozlu dirsekli bir giriş yolu iç avluya tırmanır.[1][2]

Hospitalierler için kale hem askerî bir üs hem de Trablus Kontluğu'ndaki mülklerinin idari merkeziydi. 13. yüzyılın ilk yarısında yaklaşık 2.000 kişilik bir garnizon barındırıyordu; şövalyeler buradan Hama ve Humus'tan haraç almış ve örneğin 1230 ve 1233'te Hama'ya karşı seferler düzenlemiştir. 1218'de Macaristan Kralı II. Andreas kaleyi “Hristiyan topraklarının anahtarı” olarak adlandırmıştır.

1271'den sonra Hospitalier şapeli iki mihraplı bir camiye dönüştürülmüştür. Almanca Vikipedi'ye göre kale 19. yüzyılın başlarına kadar askerî amaçla kullanılmaya devam etmiştir; 1894'te ilçe merkezi Tell Kalah'a taşınmıştır. Fransız Mandası döneminde Levant'ın başlıca turistik yerlerinden biri olmuştur.[1][2]

Kale, Haçlı resim sanatının günümüze ulaştığı az sayıdaki yerden biridir: sonraki sıvalar döküldükçe 1935, 1955 ve 1978'de duvar resimleri gün ışığına çıkmıştır; bunlar arasında şapelin dış yüzünde İsa'nın Tapınağa Takdimi sahnesi bulunur. UNESCO Şövalyeler Kalesi'ni en iyi korunmuş Haçlı kalesi ve askerî tarikatların ortaçağ kalesinin bir arketipi olarak tanımlar.[1][2][3]

İç savaş sırasında kale 2011/12'de isyancılar tarafından işgal edilmiştir. Ağustos 2012'de Suriye ordusunun top atışları şapele zarar vermiş; Temmuz 2013'te ve 18 Ağustos 2013'te hava saldırıları ek hasara yol açmıştır. Mart 2014'te (Almanca Vikipedi'ye göre 20 Mart'ta) hükümet güçleri kaleyi ve köyü geri almıştır. Alan 2013'ten beri Tehlike Altındaki Dünya Mirası Listesi'ndedir.

2016 ile 2024 arasında Péter Pázmány Üniversitesi'nden bir Macar heyeti, şapel fresklerinin konservasyonu, Baybars kapısının yeniden inşası ile savaş hasarının ve 2023 depremi hasarının onarımı dahil kapsamlı bir restorasyonu koordine etmiştir.[1][2][3]