
قلعهٔ صلاحالدین، م. دیسدرو، ۲۳/۰۲/۲۰۰۵ · عکس: No machine-readable author provided. Disdero assumed (based on copyright claims). · CC BY 2.5 · Wikimedia Commons · ثبتشده 2005
قلعه صلاحالدین ایوبی
نام محلی: قلعة صلاح الدين الأيوبي
قلعهٔ صلاحالدین، که با نامهای دژ صلاحالدین، صهیون یا ساون نیز شناخته میشود، بر دامنههای غربی کوههای ساحلی در حدود ۳۰ کیلومتری شرق لاذقیه، نزدیک الحفه، قرار دارد. این دژ که بر یالی میان دو درهٔ ژرف ساخته شده، مراحل ساخت بیزانسی، فرنگی و ایوبی–مملوکی را با هم دارد. از سال ۲۰۰۶ همراه با قلعهٔ الحصن (کراک دِ شوالیه) میراث جهانی است و از سال ۲۰۱۳ این اثر در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار دارد.
تاریخ
این مکان دستکم از میانهٔ سدهٔ دهم مستحکم بوده است؛ نخستین دارندهٔ شناختهشدهٔ آن، به گفتهٔ ویکیپدیای انگلیسی، یکی از وابستگان امیر حمدانی سیفالدوله بود. در ۹۷۵ امپراتور بیزانس یوحنای یکم تزیمیسکس آن را تصرف کرد و بیزانسیها استحکامات را گسترش دادند. حدود ۱۱۰۸ به دست امیرنشین صلیبی انطاکیه افتاد؛ ویکیپدیای آلمانی از تانکرد نام میبرد. روبر (که در ویکیپدیای انگلیسی «جذامی» خوانده شده) دستکم از ۱۱۱۹ آن را در اختیار داشت؛ ویکیپدیای آلمانی میگوید او در همان سال اسیر و اعدام شد و پسرش گیوم دژ را در مقیاسی بزرگ ساخت. برخلاف معمول، این دژ هرگز به یک فرقهٔ نظامی سپرده نشد.
در ژوئیهٔ ۱۱۸۸ صلاحالدین و پسرش الظاهر غازی دژ را محاصره کردند؛ تاریخهای روزبهروز متفاوتاند (ویکیپدیای انگلیسی: رسیدن در ۲۷ ژوئیه، یورش در ۲۹ ژوئیه؛ ویکیپدیای آلمانی: رسیدن در ۲۴ ژوئیه، رخنه در ۲۶ ژوئیه). پس از دو تا سه روز بمباران، مهاجمان به درون راه یافتند و پادگان با پرداخت فدیه تسلیم شد. صلاحالدین دژ را به امیر ناصرالدین منکورس بخشید که وارثانش تا ۱۲۷۲ آن را در اختیار داشتند و سپس به سلطان بیبرس رسید. امیر سرکش سنقر الاشقر در دههٔ ۱۲۸۰ (ویکیپدیای آلمانی: ۱۲۸۰) آن را مرکز امیرنشینی نیمهمستقل کرد تا آنکه در ۱۲۸۷ آن را به سلطان قلاوون تسلیم کرد. این دژ دستکم تا اواخر سدهٔ چهاردهم در دوران ممالیک اهمیت داشت، اما بعدها متروک شد.[1][2][3]
معماری
دژ یالی به طول حدود ۷۰۰ متر (ویکیپدیای عربی: ۷۴۰ متر) را اشغال کرده است که در اصل از شرق به یک فلات میپیوست. در آنجا خندقی به ژرفای ۲۸ متر در صخره کنده شد و ستونی سنگی برای نگه داشتن پل باقی گذاشته شد؛ ویکیپدیای انگلیسی طول و پهنای آن را ۱۵۶ متر و ۱۴–۲۰ متر و ویکیپدیای آلمانی ۱۳۰ متر و ۲۰ متر ذکر میکنند. برجی اصلی (دونژون) با دیوارهایی به ضخامت حدود ۵ متر، که بخشی از آن از قطعهسنگهای زبرهتراش به طول تا چهار متر ساخته شده، بر خندق مشرف است.
در مرکز، ارگ بیزانسی قرار دارد؛ آبانبارها، یک کلیسای صلیبی در کنار یکی از دو نمازخانهٔ بیزانسی، مسجدی از دوران قلاوون و کاخی ایوبی با گرمابه، حیاطها و ایوانها نیز وجود دارد. به گفتهٔ یونسکو، دروازهٔ اصلی کاخ در ۱۹۳۶ بازسازی شد؛ امروز تأکید بر استحکامبخشی و حفاظت است.[1][2][3][4]
کاربری تاریخی و اهمیت
این دژ از راه لاذقیه به درهٔ عاصی و از آنجا به حلب و انطاکیه پاسداری میکرد. یونسکو یادآور میشود که این دژ، هرچند بخشی از آن ویران است، ویژگیهایی از آغاز بیزانسی خود در سدهٔ دهم، دگرگونیهای فرنگی و استحکامات ایوبی را حفظ کرده و تبادل فناوری دفاعی در خاور نزدیک را مستند میکند. در اوایل سدهٔ بیستم تی. ای. لارنس آن را «شگفتانگیزترین چیزی در دژسازی که تاکنون دیدهام» خواند.[1][2][4]
گاهشمار
گالری
مستندنگاری سهبعدی

فقط پس از کلیک از Sketchfab بارگذاری میشود و در آن هنگام دادهها به Sketchfab فرستاده میشوند.
پخشکنندهٔ سهبعدی اینجا بارگذاری نشد.
دیدن مدل سهبعدی در Sketchfabدر حال بارگذاری …
قلعه صلاحالدین ایوبی
سهبعدی: Iconem · ثبت 2016 · مجوز: CC BY-NC 4.0 · باز کردن در Sketchfab
برای چرخاندن بکشید، برای بزرگنمایی از چرخ ماوس یا دو انگشت استفاده کنید، تمامصفحه در پخشکننده.
وضعیت مستند
تا حدی آسیبدیده · تا 2023
به گفتهٔ ویکیپدیای انگلیسی، دژ تا سال ۲۰۱۶ بی آسیب چشمگیری از جنگ داخلی جان به در برده بود. در زمینلرزهٔ فوریهٔ ۲۰۲۳ یکی از برجهای مستحکم آن ویران شد. این اثر میراث جهانی از سال ۲۰۱۳ در فهرست میراث در معرض خطر قرار دارد.[1][4]
بازدید
رسیدن و اقامت
خدمات مستندشده سفر، اقامت و حملونقل در استان لاذقیه:
خدمات پزشکی نزدیک
فاصلهٔ مستقیم از این مکان. دادهها: OpenStreetMap، تا تاریخ 2026-10-30. وضعیت فعالیت بررسی نشده است – پیش از رفتن تماس بگیرید.
منابع (۲۳)
- Wikipedia (en): Sahyun Castle rev. 1365036534 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (de): Qalʿat Salah ed-Din rev. 259652904 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ar): قلعة صلاح الدين الأيوبي (سوريا) rev. 69858899 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- UNESCO World Heritage Centre: Crac des Chevaliers and Qal'at Salah El-Din · 2026-10-30
- Wikidata · CC0 · 2026-10-30
- Wikipedia (el) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (es) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (fa) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (fr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (hi) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (id) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (it) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ja) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ko) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (nl) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (pl) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (pt) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ru) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (sv) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (tr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ur) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (zh) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- OpenStreetMap · ODbL · 2026-10-30
Relation über Wikidata P361 Q15604681 und P757 1229-002; Label nach UNESCO-Eintrag 1229. Konflikte: Belagerungsdaten 1188 (en: 27./29. Juli; de: 24.–26. Juli; ar: 26.–29. Juli); Graben 156 m × 14–20 m (en) vs. 130 m × 20 m (de), Tiefe übereinstimmend 28 m; Gratlänge 700 m (en) vs. 740 m (ar); Entfernung zu Latakia 30 km östlich (en-Einleitung, de) vs. ca. 25 km nordöstlich (en-Text); Sunqur al-Aschqar ab 1280 (de) vs. „in den 1280ern“ (en); Restaurierung des Palasttors 1936 (UNESCO) vs. 1937 (ar). en-Angabe „Donjon ca. 24 m²“ offensichtlich fehlerhaft, nicht übernommen. ar-Herleitung des Namens von Arwad/„Sifon“ nicht übernommen. UNESCO-Zustandsberichte (SOC) nicht im Paket.