Świątynia Bela w Palmyrze

Świątynia wznosi się na tellu zamieszkanym od III tysiąclecia p.n.e., nad wcześniejszą świątynią hellenistyczną. Anglojęzyczna i arabskojęzyczna Wikipedia datują jej poświęcenie na 32 rok n.e., przy czym artykuł arabskojęzyczny powołuje się na inskrypcję na bazie posągu z 6 nisan 343 roku ery Seleucydów; niemieckojęzyczna Wikipedia podaje natomiast 32 rok p.n.e. Portyki dziedzińca zbudowano w latach około 80–120, portyk zachodni dopiero około połowy II wieku. Wojska Aureliana złupiły świątynię w 273 roku, po czym cesarz kazał ją naprawić.[1][2][3][4]

Mur o długości około 205 m otaczał wybrukowany dziedziniec otoczony korynckimi portykami, do którego wchodziło się przez bramę zachodnią. Na podium pośrodku stała cella otoczona kolumnami. Co nietypowe dla świątyni typu rzymskiego, jej wejście znajdowało się na dłuższym boku; wewnątrz mieściły się dwa sanktuaria, północne i południowe, a także okna i schody prowadzące na tarasy dachowe.[1][2]

Świątynię zamknięto w latach 385–388 za prefekta pretorianów Maternusa Cynegiusa, a w okresie bizantyjskim stała się kościołem. Za Umajjadów jej część służyła jako meczet zbiorowy; od 1132 roku obręb świątyni był cytadelą obejmującą wieś Tadmur. Meczet i domy pozostawały w użyciu, dopóki francusko-syryjscy archeolodzy nie oczyścili obrębu świątyni w latach 20. XX wieku (arabskojęzyczna Wikipedia podaje 1930 rok).[1][3][4]

Strop sanktuarium północnego przedstawiał bóstwo pośród siedmiu planet i dwunastu znaków zodiaku. Relief z wielbłądem niosącym wizerunek boga i zawoalowanymi kobietami dokumentuje procesje świąteczne. UNESCO zalicza świątynię do najważniejszych budowli sakralnych I wieku n.e. na Wschodzie.[1][3][5]

Państwo Islamskie wysadziło budynek świątyni 30 sierpnia 2015 roku; 31 sierpnia UNITAR potwierdził na podstawie zdjęć satelitarnych zniszczenie budynku głównego i przylegającego rzędu kolumn. Łuk wejściowy i mury zewnętrzne przetrwały. W lipcu 2017 roku francuska firma Art Graphique et Patrimoine zeskanowała gruzowisko jako podstawę planowania restauracji.[1][2]