Sayyidah Ruqayya-moskee

Volgens de sjiitische overlevering was Ruqayya de jongste dochter van Husayn, volgens de Arabischtalige Wikipedia uit zijn vrouw Umm Ishaq. Zij was getuige van de slag bij Karbala in 680 en werd daarna met de gevangen vrouwen en kinderen naar Yazid in Damascus gebracht, waar zij in een ruïne bij zijn paleis werden ondergebracht. Toen het kind 's nachts wakker werd en om haar vader huilde, liet Yazid zijn hoofd bij haar brengen; zij stierf kort daarna, volgens het Arabischtalige artikel op 7 Safar 61 AH, drie of vier jaar oud, en werd ter plaatse begraven. De Engelstalige Wikipedia vermeldt een overlevering dat haar stoffelijk overschot later naar de huidige plek werd overgebracht nadat haar graf was overstroomd.

De Arabischtalige Wikipedia schrijft een eerste bouwwerk boven het graf toe aan een Ajjoebidische sultan in 526 AH, gevolgd door een kleine koepel in 768 AH. Renovaties zijn vastgelegd voor 1280 AH (elders in hetzelfde artikel 1125 AH) en 1323 AH, de laatste door Ali Asghar Khan, grootvizier van Iran. Vanaf 1399 AH (1980) werd het heiligdom, tot dan toe niet groter dan 60 vierkante meter, in de loop van enkele jaren uitgebreid tot een complex van ongeveer 4.000 vierkante meter; de Engelstalige Wikipedia dateert de bouw van de moskee rond het mausoleum op 1985.[1][2]

Het nieuwe gebouw volgt een Perzisch beïnvloede stijl met uitgesproken symmetrie, uitgebreid spiegel- en goudwerk en tegelwerk, met behoud van elementen van de islamitische architectuur zoals een binnenplaats, arcaden en ornamentiek. Het omsluit het graf en de oude koepel, met daarnaast een gebedsruimte, een omgang en een binnenplaats van ongeveer 600 vierkante meter. Boven het graf verheft zich een geribde koepel. Het cenotaaf is omgeven door een nieuw schrijnhek (zarih), volgens het Arabischtalige artikel vervaardigd door veertig ambachtslieden en beschreven met hadith en verzen. Vergulde gedichten, waaronder een van Mustafa Jamal al-Din, lopen rond het graf.[1][2]

Het complex dient als gebedsplaats en vooral als sjiitisch bedevaartsoord, volgens de Engelstalige Wikipedia door tienduizenden bezocht. Herdenkingen worden vooral in Muharram en Safar gehouden, en het verhaal van Ruqayya wordt elk jaar met Asjoera in herinnering geroepen. Voor sjiitische moslims staat zij voor het lijden van de familie van de Profeet na Karbala. De Arabischtalige Wikipedia noemt pelgrims uit Iran, Irak, de Golfstaten, Libanon en Pakistan, alsmede buitenlandse delegaties die komen om de islamitische architectuur en het erfgoed te bezichtigen.[1][2]

Volgens de Arabischtalige Wikipedia ligt het heiligdom ongeveer 100 meter achter de Omajjadenmoskee, dicht bij het heiligdom van het hoofd van Husayn en naast Bab al-Faradis in de Suq al-Amara; het Engelstalige artikel wijst ook op de nabijheid van de al-Hamidiyah-soek.[1][2]

De gebruikte bronnen bevatten geen gedateerde informatie over schade of restauratie na de uitbreiding van de jaren 1980. De Engelstalige Wikipedia vermeldt, zonder datum, bouwwerkzaamheden in verband met de oorlog.[1][2]