Mausoleum van Saladin

Saladin stierf op 4 maart 1193 in Damascus en werd eerst in de citadel begraven. Volgens de Arabischtalige Wikipedia kocht zijn zoon al-Afdal een huis in de wijk al-Kallasa bij de Omajjadenmoskee en bouwde daar een koepelgraf; het stoffelijk overschot werd in 592 AH (1195) overgebracht. De Engelstalige Wikipedia noemt 1196 als bouwjaar. Een andere zoon, al-Aziz Uthman, voegde volgens de Arabischtalige Wikipedia in 593 AH ten oosten van de koepel de al-Aziziyya-madrasa toe, en het gebouw is ook onder die naam bekend.

Volgens de Arabischtalige Wikipedia werden de muren in 1137 AH met blauwe tegels bekleed, en aan het begin van de 20e eeuw vormde de Ottomaanse gouverneur Ziya Pasha de vervallen madrasa om tot een tuin. Keizer Wilhelm II bezocht het graf in 1898 tijdens zijn reis naar de Oriënt en liet er een krans leggen, die na de Eerste Wereldoorlog naar het Imperial War Museum ging; volgens de Engelstalige Wikipedia werd hij verwijderd door Faisal I of door T. E. Lawrence.[1][2][3]

Het mausoleum is een koepelgebouw van een type dat kenmerkend is voor het Ajjoebidische Damascus. De vierkante grafkamer heeft muren in ablaq en wordt overdekt door vier bogen en een geribde koepel, waarbij een tweeledige tamboer met acht en zestien zijden de overgang vormt. In het oosten ligt een ruimte voor koranrecitatie, in het noorden kleinere vertrekken. Van de madrasa resteren volgens de Arabischtalige Wikipedia de mihrab en de boog van de oostelijke ingang, volgens de Engelstalige Wikipedia enkele zuilen en een inwendige boog.

Binnen staan twee sarcofagen. Het oudere houten cenotaaf (volgens de Arabischtalige Wikipedia van walnotenhout), gesneden met geometrische en florale motieven en Ajjoebidische inscripties, zou het stoffelijk overschot van Saladin bevatten. Daarnaast staat een lege sarcofaag van wit marmer van rond 1900; de Duitstalige en de Arabischtalige Wikipedia beschrijven die als een geschenk van Wilhelm II in 1898, terwijl de Engelstalige Wikipedia haar toeschrijft aan sultan Abdul Hamid II en zegt dat Wilhelm II haar later liet restaureren. De muren dragen blauwgroene Ottomaanse tegels; volgens de Arabischtalige Wikipedia is het tegelpaneel van 475 bij 238 centimeter het grootste volledige boogvormige paneel van zijn soort in Damascus.[1][2][3]

Het mausoleum behoort tot de bekendste middeleeuwse islamitische graven in Syrië en werd aan het einde van de 19e eeuw een plaats van symbolische herinneringspolitiek. Volgens de Arabischtalige Wikipedia bevinden zich in de tuin vijf verdere graven: dat van de in 1940 vermoorde Syrische politicus Abd al-Rahman Shahbandar; dat van Yasin al-Hashimi, tweemaal premier van Irak, die in 1937 in Damascus stierf; en die van drie Ottomaanse vliegeniers die in januari 1914 in Damascus waren geland en later neerstortten.[2][3]

Volgens de Arabischtalige Wikipedia werd het plein rond het graf in de jaren 2000 gerestaureerd. Er is geen recenter verslag over de toestand beschikbaar. Het mausoleum ligt in de oude stad van Damascus, waarvoor UNESCO de stadsmuren, de citadel en enkele moskeeën en graven als bewaarde middeleeuwse gebouwen noemt.[3][4]