سوریهفرهنگ · ایمان · تاریخ
شرایط اضطراری در سوریهراهنما و اطلاعات سفر
قلعهٔ الحصن از غرب

قلعهٔ الحصن از غرب · عکس: Gerhard Haubold · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons · ثبت‌شده 1994

بازگشت به نقشه
قلعه‌ها و دژهابخشی از اثر میراث جهانی: Crac des Chevaliers and Qal’at Salah El-Dinمیراث جهانی در خطر از 2013بازبینی‌شده

کرک د شوالیرز

نام محلی: قلعة الحصن

اسم المكان

قلعة الحصن

محافظة حمص – سوريا

مرحبًا، أريد الذهاب إلى قلعة الحصن في محافظة حمص. هل يمكنك إيصالي إلى هذا المكان؟

34.75694, 36.29472

مختصات مربوط به محل در اطلس است؛ ورودی ممکن است جای دیگری باشد. پیش از رفتن، در محل بررسی کنید.

Google MapsOpenStreetMap

کراک دِ شوالیه، به عربی قلعة الحصن، دژی بر تپه‌ای به ارتفاع حدود ۶۵۰ متر در گذرگاه حمص، در حدود ۴۰ کیلومتری غرب حمص است. دژی که امروز دیده می‌شود بیشتر ساختهٔ شوالیه‌های اسپیتالیه (هاسپیتالر) است که از ۱۱۴۲ تا ۱۲۷۱ آن را در اختیار داشتند، به‌همراه افزوده‌های بعدی ممالیک. این دژ همراه با قلعهٔ صلاح‌الدین از سال ۲۰۰۶ یک اثر زنجیره‌ای میراث جهانی یونسکو را تشکیل می‌دهد.

تاریخ

به گفتهٔ مورخ ابن شداد، امیر مرداسی حلب و حمص در سال ۱۰۳۱ نیروهای کرد را در این مکان مستقر کرد و نام حصن الاکراد، «دژ کردها»، از همین روست. در ژانویهٔ ۱۰۹۹ سپاه جنگ صلیبی اول به فرماندهی ریمون تولوزی به این دژ رسید و مدتی کوتاه آن را اشغال کرد؛ کنترل دائمی صلیبیان در ۱۱۱۰ در زمان تانکرد آغاز شد. در ۱۱۴۲ کنت ریمون دوم طرابلس آن را به اسپیتالیه سپرد.

اسپیتالیه دژی نو ساختند تا آنکه زمین‌لرزه‌ای در ۱۱۷۰ رخ داد؛ ویکی‌پدیای آلمانی زمین‌لرزه‌ای در ۱۱۵۷ را نیز ثبت می‌کند. پس از زمین‌لرزهٔ دیگری در ۱۲۰۱/۰۲، گسترش سدهٔ سیزدهم پدید آمد که شکل کنونی دژ را به آن داد. در ۱۲۷۱ سلطان بیبرس پس از نقب زدن زیر یک برج آن را گرفت؛ در ۸ آوریل پادگان، فریب‌خورده با نامه‌ای جعلی از استاد اعظم خود، تسلیم شد. ممالیک آسیب‌ها را تعمیر کردند و در ۱۲۸۵ قلاوون برجی مربع به آن افزود.

در دورهٔ عثمانی، دژ محل استقرار گروهانی از ینی‌چری‌ها و مرکز یک بخش مالیاتی بود. در اواخر سدهٔ نوزدهم روستایی با حدود ۵۰۰ نفر جمعیت در درون آن شکل گرفت. در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۳ دژ به کنترل فرانسه درآمد؛ روستاییان جابه‌جا شدند و غرامت گرفتند و پاک‌سازی و مرمت به سرپرستی پیر کوپل (به گفتهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ۱۹۳۴–۱۹۳۶) در پی آمد. ویکی‌پدیای انگلیسی به دست گرفتن کنترل از سوی سوریه را هنگام استقلال در ۱۹۴۶ می‌داند، در حالی که ویکی‌پدیای آلمانی به معاهده‌ای در ۷ فوریهٔ ۱۹۴۹ استناد می‌کند.[1][2]

معماری

کراک دژی دماغه‌ای است که پس از گسترش سدهٔ سیزدهم به دژی متحدالمرکز و کاملاً تکامل‌یافته تبدیل شد. دژ درونی ۱۱۴۲–۱۱۷۰ دیواری حائل با برج‌های مربع اندکی بیرون‌زده داشت. در سدهٔ سیزدهم سمت‌های غربی و جنوبی آن شیب‌دیواری (گلاسی) تند با برج‌های گرد بزرگ یافتند که برج جنوب‌غربی محل اقامت استاد اعظم بود. تالار شوالیه‌ها تزیینات پنجره‌ای گوتیک دارد که احتمالاً از دههٔ ۱۲۳۰ است.

حصار بیرونی، به بلندی حدود ۹ متر، برج‌های گرد بسیار بیرون‌زده و سنگ‌اندازهای جعبه‌ای دارد که به کارهای ارگ حلب شباهت دارند. از دروازهٔ شمال‌شرقی، ورودی خمیدهٔ طاق‌دار به طول ۱۳۷ متر که به روزنه‌های دفاعی (سوراخ‌های مرگ) مجهز است، تا محوطهٔ درونی بالا می‌رود.[1][2]

کاربری و اهمیت

برای اسپیتالیه این دژ هم پایگاه نظامی و هم مرکز اداری املاکشان در کنت‌نشین طرابلس بود. در نیمهٔ نخست سدهٔ سیزدهم پادگانی حدود ۲٬۰۰۰ نفره داشت؛ شوالیه‌ها از اینجا از حماه و حمص خراج می‌گرفتند و لشکرکشی‌هایی، برای نمونه بر ضد حماه در ۱۲۳۰ و ۱۲۳۳، به راه می‌انداختند. در ۱۲۱۸ آندراش دوم، پادشاه مجارستان، آن را «کلید سرزمین‌های مسیحی» خواند.

پس از ۱۲۷۱ نمازخانهٔ اسپیتالیه به مسجدی با دو محراب تبدیل شد. به گفتهٔ ویکی‌پدیای آلمانی، دژ تا اوایل سدهٔ نوزدهم کاربری نظامی داشت؛ در ۱۸۹۴ مرکز بخش به تلکلخ منتقل شد. در دوران قیمومت فرانسه، به یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شام تبدیل شد.[1][2]

ویژگی‌های برجسته

این دژ از معدود جاهایی است که نقاشی صلیبی در آن باقی مانده است: نقاشی‌های دیواری در سال‌های ۱۹۳۵، ۱۹۵۵ و ۱۹۷۸ با فرسوده شدن گچ‌های متأخر نمایان شدند، از جمله صحنهٔ «تقدیم عیسی در معبد» در بیرون نمازخانه. یونسکو کراک را بهترین دژ صلیبی برجای‌مانده و الگوی نمونهٔ دژ قرون وسطایی فرقه‌های نظامی توصیف می‌کند.[1][2][3]

گاه‌شمار

  1. ۱۰۳۱

    امیر مرداسی پادگانی کرد مستقر می‌کند؛ نام حصن الاکراد.[1][2]

  2. ۱۱۴۲

    ریمون دوم طرابلس دژ را به شوالیه‌های اسپیتالیه می‌سپارد.[1][2][3]

  3. ۱۱۷۰

    زمین‌لرزه‌ای به دژ آسیب می‌زند و نخستین مرحلهٔ ساخت را پایان می‌دهد.[1][2]

  4. اوایل سدهٔ ۱۳

    گسترش به دژی متحدالمرکز با دیوار بیرونی.[1][2]

  5. ۱۲۷۱

    تصرف به دست سلطان بیبرس؛ تسلیم در ۸ آوریل.[1][2]

  6. ۱۹۳۳

    واگذاری به فرانسه، جابه‌جایی ساکنان و سپس مرمت.[1][2]

  7. ۲۰۰۶

    میراث جهانی یونسکو همراه با قلعهٔ صلاح‌الدین.[3]

  8. ۲۰۱۲–۲۰۱۴

    آسیب‌های جنگی بر اثر گلوله‌باران و حملات هوایی؛ بازپس‌گیری به دست نیروهای دولتی در مارس ۲۰۱۴.[1][2]

مستندنگاری سه‌بعدی

کرک د شوالیرز
ماکت معماری دیجیتال‌شده

فقط پس از کلیک از Sketchfab بارگذاری می‌شود و در آن هنگام داده‌ها به Sketchfab فرستاده می‌شوند.

کرک د شوالیرز

سه‌بعدی: Iconem · ثبت 2016 · مجوز: CC BY 4.0 · باز کردن در Sketchfab

برای چرخاندن بکشید، برای بزرگ‌نمایی از چرخ ماوس یا دو انگشت استفاده کنید، تمام‌صفحه در پخش‌کننده.

وضعیت مستند

در حال مرمت · تا 2024

در جریان جنگ داخلی، دژ در ۲۰۱۱/۱۲ به اشغال شورشیان درآمد. در اوت ۲۰۱۲ گلوله‌باران ارتش سوریه به نمازخانه آسیب زد؛ آسیب‌های بیشتری بر اثر حملات هوایی در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ و در ۱۸ اوت ۲۰۱۳ وارد شد. در مارس ۲۰۱۴ (به گفتهٔ ویکی‌پدیای آلمانی در ۲۰ مارس) نیروهای دولتی دژ و روستا را بازپس گرفتند. این اثر از سال ۲۰۱۳ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار دارد.

میان ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ هیئتی مجارستانی از دانشگاه پتر پازمانی مرمت گسترده‌ای را هماهنگ کرد، از جمله حفاظت از نقاشی‌های دیواری نمازخانه، بازسازی دروازهٔ بیبرس و تعمیر آسیب‌های جنگ و آسیب‌های زمین‌لرزهٔ ۲۰۲۳.[1][2][3]

بازدید

اطلاعات بازدید تأییدشده‌ای وجود ندارد. گنجاندن در اطلس به این معنا نیست که مکان باز است یا بازدید از آن ایمن است.

رسیدن و اقامت

خدمات مستندشده سفر، اقامت و حمل‌ونقل در استان حمص:

همه خدمات سفر برای استان حمص

خدمات پزشکی نزدیک

فاصلهٔ مستقیم از این مکان. داده‌ها: OpenStreetMap، تا تاریخ 2026-10-30. وضعیت فعالیت بررسی نشده است – پیش از رفتن تماس بگیرید.

منابع (۲۱)
  1. Wikipedia (en): Krak des Chevaliers rev. 1370795669 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  2. Wikipedia (de): Krak des Chevaliers rev. 270573480 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  3. UNESCO World Heritage Centre: Crac des Chevaliers and Qal’at Salah El-Din · 2026-10-30
  4. Wikidata · CC0 · 2026-10-30
  5. Wikipedia (ar) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  6. Wikipedia (el) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  7. Wikipedia (es) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  8. Wikipedia (fa) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  9. Wikipedia (fr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  10. Wikipedia (id) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  11. Wikipedia (it) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  12. Wikipedia (ja) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  13. Wikipedia (ko) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  14. Wikipedia (nl) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  15. Wikipedia (pl) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  16. Wikipedia (pt) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  17. Wikipedia (ru) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  18. Wikipedia (sv) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  19. Wikipedia (tr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  20. Wikipedia (zh) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
  21. OpenStreetMap · ODbL · 2026-10-30
بازبینی‌شده · آخرین بررسی: 2026-10-30. فیلد به فیلد با منابع ذکرشده بازبینی شده است (ویرایش با کمک هوش مصنوعی). تأیید کارشناسان در انتظار است.
Serielle Welterbestätte 1229 (Crac des Chevaliers und Qal'at Salah El-Din, 2006, Kriterien ii und iv, seit 2013 gefährdet); Qal'at Salah El-Din ist ein eigener Datensatz (Q277531). Widersprüche: (1) Besetzung 1099 – en: kurz im Februar 1099 besetzt, de: zehn Tage besetzt. (2) Erdbeben – en nennt 1170 (und 1202), de 1157 und 1170 (und 1201/02). (3) Übergabe an die Johanniter – en-Einleitung 1142, en-Text „zwischen 1142 und 1144“; UNESCO 1142. (4) Belagerung 1271 – en: Ankunft Baibars 3. März, Vorwerk 21. März, Bresche 29. März; de: Sultan ab 21. Februar, Vorwerk 22. März, Sturm auf den Zwinger 31. März; Kapitulation übereinstimmend 8. April – im Text nur die übereinstimmenden Angaben. (5) 1933 – en-Einleitung „an den französischen Alawitenstaat“, en-Text „unter Kontrolle des französischen Staates, betreut von der Académie des Beaux-Arts“, de „von Frankreich gekauft“. (6) Rückgabe an Syrien 1946 (en) gegen Vertrag vom 7. Februar 1949 (de). (7) Rückeroberung 2014: en „März 2014“, de „20. März 2014“. Der Restaurierungsabschnitt 2016–2024 beruht allein auf de-Wikipedia; Wikidata-Inception 1031 entspricht der ersten Befestigung, nicht dem heutigen Bau. Angaben zur Wiedereröffnung für Besucher (de, 2015) bewusst nicht übernommen.

نظر شما مهم است

پیشنهادها، شکایت‌ها و نظرها

ایده یا شکایتی دارید یا خطایی پیدا کرده‌اید؟ برای ما بنویسید – پیام شما مستقیم به گرداننده سایت می‌رسد.

موضوع چیست؟