Kasteel Masyaf

De bronnen verschillen over de oorsprong: de Engelstalige Wikipedia noemt Byzantijnse fundamenten, de Arabischtalige een Romeinse stichting, met verwijzing naar Wolfgang Müller-Wiener. Volgens de Arabischtalige Wikipedia wisselde het kasteel in de 10e en 11e eeuw meermaals van bezitter – Hamdaniden (967), Byzantijnen (969), Fatimiden, Mirdasiden – en kwam het in 1081 aan de Banu Munqidh van Shaizar.

In 1141 namen de Nizari's het kasteel in op Sanqur, die het voor de Banu Munqidh hield; Rashid ad-Din Sinan versterkte het opnieuw. Van het midden van de 12e tot het einde van de 13e eeuw was Masyaf de hoofdstad van een Nizarisch emiraat. Saladin belegerde het in mei 1176 (de Arabischtalige Wikipedia noemt 22 mei), maar sloot spoedig een wapenstilstand. In 1260 gaf Masyaf zich over aan de Mongolen (volgens de Arabischtalige Wikipedia in 1258); na de slag bij Ain Jalut heroverden de Nizari's het. In februari 1270 nam de Mamelukse sultan Baybars het kasteel in.

In 1808 doodden Nusayri's (Alawieten) de Ismaïlitische emir en maakten zich meester van het kasteel; de Ismaïlieten heroverden het met Ottomaanse hulp. In de jaren 1830 richtten de troepen van Ibrahim Pasha ernstige schade aan. Tijdens het Franse mandaat (1920–1946) was er volgens de Arabischtalige Wikipedia een Frans garnizoen gelegerd.[1][2]

Volgens de Engelstalige Wikipedia dateren de meeste huidige resten uit de Nizarische bouwfase van de 12e eeuw, met verdere lagen toegevoegd door Ismaïlieten, Mamelukken en Ottomanen. De Arabischtalige Wikipedia beschrijft een ruwweg vierkante binnenburcht op het hoogste, zuidelijke deel van de rots met hoektorens en een binnenplaats, omsloten door een binnenste en een buitenste muur met rechthoekige en veelhoekige torens. De hoofdingang in de zuidwestelijke hoek buigt haaks door twee zalen af naar een gang van 65 meter die deels in de rots is uitgehouwen. Een paleis in het bovenste gedeelte draagt een inscriptie gedateerd 1226; na de Mamelukse overname werd de ingang ingrijpend herbouwd.[1][2]

Het kasteel beheerste handelsroutes landinwaarts en richting Banyas en was in de 12e en 13e eeuw het centrum van de Syrische Nizari's, ook bekend als de Assassijnen. Aan het einde van de 18e eeuw werd het de zetel van een Ismaïlitische heersersfamilie; het huis van emir Mustafa al-Mulhim werd in 1793 gebouwd. Volgens de Arabischtalige Wikipedia bleef het tot het mandaat bewoond.[1][2]

Vanaf 2000 restaureerde de Syrische directie voor oudheden het kasteel samen met de Aga Khan Trust for Culture; de Arabischtalige Wikipedia noemt 2005 als voltooiing. Tonnen puin werden verwijderd, in de jaren 1980 gebruikt cement werd vervangen door traditionele materialen, en tot de vondsten behoorden een gang, baden, cisternekanalen en 360 munten. De bronnen bevatten geen recentere gedateerde vermelding over de toestand.[1][2]