Krak des Chevaliers

Volgens de geschiedschrijver Ibn Shaddad vestigde de Mirdasidische emir van Aleppo en Homs in 1031 Koerdische troepen op de plek, vandaar de naam Hisn al-Akrad, "vesting van de Koerden". In januari 1099 stuitte het leger van de Eerste Kruistocht onder Raymond van Toulouse op het fort en bezette het kortstondig; de blijvende controle van de kruisvaarders begon in 1110 onder Tancred. In 1142 droeg graaf Raymond II van Tripoli het over aan de Hospitaalridders.

De Hospitaalridders bouwden een nieuw kasteel, totdat in 1170 een aardbeving toesloeg; de Duitstalige Wikipedia vermeldt ook een beving in 1157. Na een volgende aardbeving in 1201/02 kwam de uitbreiding in de 13e eeuw die het kasteel zijn huidige vorm gaf. In 1271 nam sultan Baibars het in na het ondermijnen van een toren; op 8 april gaf het garnizoen zich over, misleid door een vervalste brief van zijn grootmeester. De Mamelukken herstelden de schade, en in 1285 voegde Qalawun een vierkante toren toe.

In de Ottomaanse tijd huisvestte het kasteel een compagnie janitsaren en was het het centrum van een belastingdistrict. Aan het einde van de 19e eeuw groeide binnen de muren een dorp van ongeveer 500 mensen. Op 16 november 1933 kwam het kasteel onder Franse controle; de dorpelingen werden verplaatst en schadeloosgesteld, waarna ontruiming en restauratie volgden onder Pierre Coupel (1934–1936 volgens de Duitstalige Wikipedia). Volgens de Engelstalige Wikipedia nam Syrië bij de onafhankelijkheid in 1946 de controle over, terwijl de Duitstalige Wikipedia een verdrag van 7 februari 1949 aanhaalt.[1][2]

Krak is een spoorkasteel dat na zijn uitbreiding in de 13e eeuw een volledig ontwikkeld concentrisch kasteel werd. Het binnenkasteel van 1142–1170 had een ringmuur met licht uitspringende vierkante torens. In de 13e eeuw kregen de west- en zuidzijde een steil glacis met grote ronde torens, waarvan de zuidwestelijke de grootmeester huisvestte. De ridderzaal heeft gotisch maaswerk, waarschijnlijk uit de jaren 1230.

De ongeveer 9 m hoge buitenste ring heeft sterk uitspringende ronde torens en kastvormige mezekouwen die lijken op werk aan de citadel van Aleppo. Vanaf de noordoostelijke poort klimt een overwelfde, geknikte toegang van 137 m lang, voorzien van werpgaten, naar de binnenste burcht.[1][2]

Voor de Hospitaalridders was het kasteel zowel een militaire basis als het bestuurscentrum van hun bezittingen in het graafschap Tripoli. In de eerste helft van de 13e eeuw lag er een garnizoen van ongeveer 2.000 man; van hieruit dwongen de ridders schatting af van Hama en Homs en ondernamen zij expedities, bijvoorbeeld tegen Hama in 1230 en 1233. In 1218 noemde koning Andreas II van Hongarije het de "sleutel van de christelijke landen".

Na 1271 werd de kapel van de Hospitaalridders tot moskee met twee mihrabs omgevormd. Volgens de Duitstalige Wikipedia bleef de vesting tot het begin van de 19e eeuw in militair gebruik; in 1894 werd de districtszetel naar Talkalakh verplaatst. Onder het Franse mandaat werd zij een van de belangrijkste toeristische trekpleisters van de Levant.[1][2]

Het kasteel is een van de weinige plaatsen waar schilderkunst van de kruisvaarders bewaard is gebleven: in 1935, 1955 en 1978 kwamen muurschilderingen aan het licht toen later pleisterwerk afbrokkelde, waaronder een Opdracht van Jezus in de tempel aan de buitenzijde van de kapel. UNESCO beschrijft Krak als het best bewaarde kruisvaarderskasteel en een archetype van het middeleeuwse kasteel van de ridderorden.[1][2][3]

Tijdens de burgeroorlog werd het kasteel in 2011/12 door rebellen bezet. In augustus 2012 beschadigde beschieting door het Syrische leger de kapel; verdere schade werd veroorzaakt door luchtaanvallen in juli 2013 en op 18 augustus 2013. In maart 2014 (volgens de Duitstalige Wikipedia op 20 maart) heroverden regeringstroepen het kasteel en het dorp. Het erfgoed staat sinds 2013 op de Lijst van bedreigd werelderfgoed.

Tussen 2016 en 2024 coördineerde een Hongaarse missie van de Péter Pázmány-universiteit een omvangrijke restauratie, waaronder de conservering van de fresco's in de kapel, de reconstructie van de Baibarspoort en het herstel van oorlogsschade en van schade door de aardbeving van 2023.[1][2][3]