Khan As'ad Pasha

De Engelstalige Wikipedia dateert de bouw op 1751–52, Wikidata op 1752 en de Arabischtalige Wikipedia op 1167 AH/1753, vier jaar na het Azm-paleis; de Duitstalige noemt alleen de 18e eeuw. Opdrachtgever was As'ad Pasha al-Azm, Ottomaans gouverneur van Damascus. In de Ottomaanse tijd ontving de khan karavanen uit Bagdad, Mosul, Aleppo, Beiroet en elders, en kamers werden verhuurd aan vooraanstaande kooplieden.

Volgens de Arabischtalige Wikipedia was de khan eerst privé-eigendom van de gouverneur, ging hij later over op verscheidene kooplieden en werd hij ten slotte door de Syrische directie voor oudheden verworven en gerestaureerd. De restauratie ontving de Aga Khan Award for Architecture; de bronnen noemen geen jaartal.[1][2][3]

Het gebouw is uitgevoerd in Damasceens zwart-wit metselwerk met afwisselend lichte en donkere lagen. De brede gevel heeft een groot versierd portaal met in het midden een muqarnasnis. De binnenplaats is verdeeld in negen gelijke vierkanten; acht daarvan dragen koepels, elk op vier massieve pijlers, terwijl het middelste een ronde opening naar de hemel is boven een achthoekig bassin met een fontein. De Engelstalige Wikipedia ziet Perzische invloeden in de centrale opening. Volgens de Arabischtalige Wikipedia werd later boven de opening een glazen koepel naar ontwerp van de architecte Abir Arqawi aangebracht, en reiken de koepels tot 20 m hoogte.

De begane grond diende voor opslag en als stal; de Arabischtalige Wikipedia telt 21 opslagruimten en een kleine moskee in de noordwestelijke hoek. Op de bovenverdieping liggen achter galerijen 45 gastenkamers met kleine koepels en oorspronkelijke deuren en vensters. Het koepeldak beschermde de goederen tegen licht, hitte en kou.[1][2][3]

Volgens de Duitstalige Wikipedia dient de khan als museum en cultureel centrum voor tentoonstellingen en concerten; de Arabischtalige beschrijft hem als locatie voor tentoonstellingen en een ambachtenmarkt. De Engelstalige Wikipedia noemt hem het meest "ambitieuze" bouwwerk van de stad. De oude stad van Damascus is UNESCO-werelderfgoed, en UNESCO noemt khans uitdrukkelijk onder de gebouwen waarop de waarde ervan berust.[1][2][3][4]

De bronnen bevatten geen gedateerde vermelding over de toestand. Zij documenteren de restauratie en het gebruik als cultuur- en tentoonstellingslocatie; volgens de Arabischtalige Wikipedia werden enkele koepels "onlangs" gerestaureerd. De oude stad van Damascus staat sinds 2013 op de Lijst van bedreigd werelderfgoed.[2][3][4]