کوه قاسیون

ویکی‌پدیای انگلیسی بلندترین نقطه را ۱٬۱۵۱ متر، ویکی‌پدیای آلمانی ۱٬۱۵۰ متر و ویکی‌پدیای عربی «بیش از ۱٬۱۵۰ متر» ذکر می‌کنند. ویکی‌پدیای عربی این کوه را امتدادی از رشته‌کوه‌های غرب سوریه توصیف می‌کند. این نام ممکن است در سریانی به معنای «سخت و خشک» باشد که با کوه صخره‌ای برهنه و بی‌علف و بی‌آب هم‌خوانی دارد.

زنبق بومی Iris damascena در ارتفاعات بالا بر دامنه‌های شیب‌دار شرقی می‌روید. این گیاه هیچ حفاظت رسمی ندارد و در وضعیت «در معرض خطر انقراض بحرانی» طبقه‌بندی شده است؛ با این حال بخشی از زیستگاه آن در منطقه‌ای نظامی نزدیک پایگاه گارد ریاست‌جمهوری قرار دارد که بر روی غیرنظامیان بسته است، و زمین شیب‌دار مانع ساخت‌وساز می‌شود.[1][3]

توصیفی کهن‌تر که ویکی‌پدیای عربی نقل می‌کند، از گورستان پارسایان بر دامنهٔ آن و محله‌ای بزرگ با آرامگاه‌ها، خانقاه‌ها، مدرسه‌ها، دو مسجد جامع، یک بیمارستان و بازاری بزرگ یاد می‌کند که نخست مردمانی از اورشلیم در آن ساکن شدند که پیش از فتح صلاح‌الدین آنجا را ترک کرده بودند. به گفتهٔ همین منبع، گسترش شهری در سده‌های نوزدهم و بیستم به کوه رسید.

از آغاز جنگ داخلی، نیروهای دولتی کوه را به‌شدت مستحکم کردند؛ ارتش شبکه‌ای از تونل‌ها برای استقرار گارد ریاست‌جمهوری حفر کرد و از آن برای مواضع تک‌تیرانداز و توپخانه استفاده کرد. دسترسی عمومی تا پایان حکومت اسد در دسامبر ۲۰۲۴ محدود بود.[1][2][3]

ایستگاه‌های رله برای پخش رادیو و تلویزیون و مخابرات بر قله قرار دارند و رستوران‌ها و کافه‌ها چشم‌اندازی بر شهر عرضه می‌کنند. بنای یادبود سرباز گمنام بر دامنهٔ جنوب‌غربی قرار دارد؛ ویکی‌پدیای عربی همچنین از دو گنبد تاریخی یاد می‌کند: رصدخانهٔ قبة السیار بر جبل الجنک و قبة النصر که اکنون ویران شده است.

شناخته‌شده‌ترین مکان، غار خون (مغارة الدم) است: بنا بر افسانه، آدم در آنجا زندگی می‌کرد و تاریخ‌نگاری‌های عربی قرون وسطی آن را جایی می‌دانند که قابیل هابیل را کشت. فرمانروایان دمشق در زمان خشکسالی برای نماز باران به آنجا بالا می‌رفتند؛ مسجدی کوچک بر فراز غار محراب‌های چهل ولی (ابدال) را در بر دارد. پایین‌تر غار گرسنگی قرار داشت که اکنون خانه‌ها آن را پوشانده‌اند، و بر دامنه‌ای دیگر غاری که آن را غار اصحاب کهف (هفت خفتگان) می‌دانند – ادعایی که منابع آن را مشکوک می‌خوانند.[1][2][3]