
مصیاف · عکس: Mewes at German Wikipedia ( Original text: de:Benutzer:Mewes ) · Public domain · Wikimedia Commons · ثبتشده 2004
قلعه مصیاف
نام محلی: قلعة مصياف
قلعهٔ مصیاف دژی قرون وسطایی در شهر مصیاف در استان حماه، در حدود ۴۰ کیلومتری غرب حماه، است. این دژ بر سکویی صخرهای در حدود ۲۰ متر بالاتر از دشت پیرامون قرار دارد و از راه دسترسی به دیگر دژهای اسماعیلی در کوههای ساحلی پاسداری میکرد. این دژ بهعنوان مقر راشدالدین سنان، «شیخالجبل»، که از ۱۱۶۶ تا ۱۱۹۳ نزاریان سوریه را از اینجا رهبری کرد، آوازه یافت.
تاریخ
منابع دربارهٔ خاستگاه آن همنظر نیستند: ویکیپدیای انگلیسی از پیهای بیزانسی و ویکیپدیای عربی، به استناد ولفگانگ مولر-وینر، از بنیادی رومی سخن میگوید. به گفتهٔ ویکیپدیای عربی، دژ در سدههای دهم و یازدهم چندین بار دستبهدست شد – حمدانیان (۹۶۷)، بیزانسیها (۹۶۹)، فاطمیان، مرداسیان – و در ۱۰۸۱ به بنی منقذ شیزر رسید.
در ۱۱۴۱ نزاریان دژ را از سنقر، که آن را برای بنی منقذ در اختیار داشت، گرفتند؛ راشدالدین سنان آن را دوباره مستحکم کرد. از میانهٔ سدهٔ دوازدهم تا اواخر سدهٔ سیزدهم، مصیاف پایتخت یک امیرنشین نزاری بود. صلاحالدین در مه ۱۱۷۶ (ویکیپدیای عربی ۲۲ مه را ذکر میکند) آن را محاصره کرد، اما بهزودی آتشبسی بست. در ۱۲۶۰ مصیاف به مغولان تسلیم شد (ویکیپدیای عربی ۱۲۵۸ را ذکر میکند)؛ پس از نبرد عین جالوت نزاریان آن را بازپس گرفتند. در فوریهٔ ۱۲۷۰ سلطان مملوک بیبرس دژ را گرفت.
در ۱۸۰۸ نصیریان (علویان) امیر اسماعیلی را کشتند و دژ را تصرف کردند؛ اسماعیلیان با کمک عثمانی آن را بازپس گرفتند. در دههٔ ۱۸۳۰ نیروهای ابراهیم پاشا آسیب جدی وارد کردند. به گفتهٔ ویکیپدیای عربی، در دوران قیمومت فرانسه (۱۹۲۰–۱۹۴۶) پادگانی فرانسوی در آنجا مستقر بود.[1][2]
معماری
به گفتهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بیشتر بقایای کنونی از مرحلهٔ ساخت نزاری سدهٔ دوازدهم است و اسماعیلیان، ممالیک و عثمانیان لایههای دیگری افزودهاند. ویکیپدیای عربی برج و باروی درونی تقریباً مربعی را بر بلندترین بخش جنوبی صخره با برجهای گوشهای و یک حیاط توصیف میکند که دیوارهای درونی و بیرونی با برجهای مستطیلی و چندضلعی آن را در بر گرفتهاند. ورودی اصلی در گوشهٔ جنوبغربی با زاویهٔ قائم از میان دو تالار به گذرگاهی ۶۵ متری میپیچد که بخشی از آن در صخره کنده شده است. کاخی در بخش بالایی کتیبهای با تاریخ ۱۲۲۶ دارد؛ پس از تسلط ممالیک، ورودی بهطور گسترده بازسازی شد.[1][2]
کاربری و اهمیت
این دژ بر راههای بازرگانی به سوی درون سرزمین و به سوی بانیاس نظارت داشت و در سدههای دوازدهم و سیزدهم مرکز نزاریان سوریه، که حشاشین نیز نامیده میشوند، بود. در اواخر سدهٔ هجدهم مقر یک خاندان فرمانروای اسماعیلی شد؛ خانهٔ امیر مصطفی الملحم در ۱۷۹۳ ساخته شد. به گفتهٔ ویکیپدیای عربی، تا دوران قیمومت مسکونی ماند.[1][2]
گاهشمار
- ۱۱۴۱
- ۱۱۶۶–۱۱۹۳
راشدالدین سنان از مصیاف فرمان میراند.[1]
- مه ۱۱۷۶
- ۱۲۶۰
- فوریهٔ ۱۲۷۰
- ۱۸۰۸
- ۲۰۰۰–۲۰۰۵
گالری
وضعیت مستند
مرمتشده · تا 2000
منبع وضعیت: https://en.wikipedia.org/wiki/Masyaf_Castle: Aga Khan Trust for Culture restoration from 2000 (current condition not described)
از ۲۰۰۰ ادارهٔ آثار باستانی سوریه همراه با بنیاد فرهنگی آقاخان دژ را مرمت کرد؛ ویکیپدیای عربی ۲۰۰۵ را زمان پایان آن ذکر میکند. تنها آوار برداشته شد، سیمانی که در دههٔ ۱۹۸۰ به کار رفته بود با مصالح سنتی جایگزین شد و یافتهها شامل یک گذرگاه، گرمابهها، آبراهههای آبانبار و ۳۶۰ سکه بود. منابع هیچ گزارش تاریخدار تازهتری دربارهٔ وضعیت ندارند.[1][2]
بازدید
رسیدن و اقامت
خدمات مستندشده سفر، اقامت و حملونقل در استان حمات:
خدمات پزشکی نزدیک
فاصلهٔ مستقیم از این مکان. دادهها: OpenStreetMap، تا تاریخ 2026-10-30. وضعیت فعالیت بررسی نشده است – پیش از رفتن تماس بگیرید.
منابع (۱۰)
- Wikipedia (en): Masyaf Castle rev. 1364541459 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (ar): قلعة مصياف rev. 74552107 · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikidata · CC0 · 2026-10-30
- Wikipedia (el) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (es) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (fa) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (fr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (pt) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- Wikipedia (tr) · CC BY-SA 4.0 · 2026-10-30
- OpenStreetMap · ODbL · 2026-10-30
Keine deutsche Wikipedia; deutscher Name nach Wikidata-Label. Ursprung: byzantinisch (en) vs. römisch, „44 v. Chr.“ (ar) – die Jahreszahl 44 v. Chr. wurde nicht übernommen, da unbelegt und nur in einer Quelle. Mongolen: Übergabe 1260 (en) vs. 1258 (ar). Ibrahim Pascha: en „ägyptischer Gouverneur“, ar „osmanische Expedition“ – im Text neutral als „Truppen Ibrahim Paschas“. Restaurierungsende 2005 nur in ar. Die ar-Bewertung, die Verteidigung der Burg sei „schwach“ gewesen, ist eine Einzelwertung und wurde nicht übernommen. Keine UNESCO-Quelle im Paket; aktueller Zustand unbekannt.