Ναός του Μπελ

Ο ναός υψώνεται σε έναν τύμβο κατοικημένο από την τρίτη χιλιετία π.Χ., πάνω από έναν παλαιότερο ελληνιστικό ναό. Η αγγλική και η αραβική Wikipedia χρονολογούν την αφιέρωσή του στο 32 μ.Χ., με το αραβικό άρθρο να παραθέτει μια επιγραφή σε βάση αγάλματος της 6ης Νισάν του σελευκιδικού έτους 343· η γερμανική Wikipedia αναφέρει αντ’ αυτού το 32 π.Χ. Οι στοές της αυλής χτίστηκαν περίπου μεταξύ 80 και 120, η δυτική στοά μόλις γύρω στα μέσα του δεύτερου αιώνα. Τα στρατεύματα του Αυρηλιανού λεηλάτησαν τον ναό το 273, και ο αυτοκράτορας στη συνέχεια διέταξε την επισκευή του.[1][2][3][4]

Ένας τοίχος μήκους περίπου 205 m περιέκλειε μια λιθόστρωτη αυλή πλαισιωμένη από κορινθιακές στοές, με είσοδο από τη δυτική πύλη. Σε ένα βάθρο στο μέσο βρισκόταν ο σηκός, περιβαλλόμενος από κίονες. Ασυνήθιστα για ναό ρωμαϊκού τύπου, η είσοδός του βρισκόταν σε μια μακριά πλευρά· στο εσωτερικό υπήρχαν δύο άδυτα, βόρειο και νότιο, καθώς και παράθυρα και σκάλες προς τα δώματα της στέγης.[1][2]

Ο ναός έκλεισε μεταξύ 385 και 388 επί του επάρχου των πραιτωρίων Ματέρνου Κυνηγίου και έγινε εκκλησία κατά τη βυζαντινή περίοδο. Επί Ομαγιαδών μέρος του χρησίμευσε ως τέμενος συνάθροισης· από το 1132 ο περίβολος ήταν ακρόπολη που περιέκλειε το χωριό Ταντμούρ. Το τέμενος και τα σπίτια παρέμειναν σε χρήση έως ότου Γαλλοσύροι αρχαιολόγοι εκκαθάρισαν τον περίβολο τη δεκαετία του 1920 (η αραβική Wikipedia αναφέρει το 1930).[1][3][4]

Η οροφή του βόρειου αδύτου απεικόνιζε μια θεότητα ανάμεσα στους επτά πλανήτες και τα δώδεκα ζώδια. Ένα ανάγλυφο με μια καμήλα που μεταφέρει το είδωλο του θεού και γυναίκες με πέπλο τεκμηριώνει τις εορταστικές πομπές. Η UNESCO συγκαταλέγει τον ναό στα σημαντικότερα θρησκευτικά κτίρια του πρώτου αιώνα μ.Χ. στην Ανατολή.[1][3][5]

Το ΙΚ ανατίναξε το κτίριο του ναού στις 30 Αυγούστου 2015· στις 31 Αυγούστου το UNITAR επιβεβαίωσε από δορυφορικές εικόνες την καταστροφή του κύριου κτιρίου και μιας παρακείμενης σειράς κιόνων. Το τόξο της εισόδου και οι εξωτερικοί τοίχοι διασώθηκαν. Τον Ιούλιο του 2017 η γαλλική εταιρεία Art Graphique et Patrimoine σάρωσε τα συντρίμμια ως βάση για τον σχεδιασμό της αναστήλωσης.[1][2]