Εθνικό Μουσείο της Δαμασκού

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1919, κατά τη διάρκεια του βραχύβιου Αραβικού Βασιλείου της Συρίας του βασιλιά Φαϊσάλ, και στεγάστηκε αρχικά στη Μεντρεσέ αλ-Αντιλίγια. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, δωρεές δαμασκηνών οικογενειών αποτέλεσαν τον πυρήνα της συλλογής το 1920. Το σημερινό κτίριο δίπλα στη Σουλεϊμανίγια Τακίγια χρονολογείται από το 1936· η αραβική Wikipedia αναφέρει ότι το πρώτο τμήμα του άνοιξε εκείνη τη χρονιά σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Εκοσάρ. Η γερμανική Wikipedia αναφέρει το 1939 για τη μεταφορά των συλλογών, η αγγλική Wikipedia το 1950 για τα επίσημα εγκαίνια.

Σύμφωνα με την αγγλική και την αραβική Wikipedia, ακολούθησαν επεκτάσεις το 1953 (μια τριώροφη πτέρυγα για εκθέματα της ισλαμικής περιόδου και σύγχρονη τέχνη), το 1963 (μια αίθουσα διαλέξεων διακοσμημένη ως δαμασκηνή αίθουσα υποδοχής της οθωμανικής εποχής, και μια βιβλιοθήκη), το 1974 (παλαιολιθικά ευρήματα) και το 2004 (νεολιθικές αρχαιότητες)· η γερμανική Wikipedia αναφέρει επεκτάσεις το 1956 και το 1975.

Το μουσείο έκλεισε το 2012 λόγω του συριακού εμφυλίου πολέμου· περισσότερα από 300.000 αντικείμενα κρύφτηκαν σε μυστικές τοποθεσίες. Τέσσερις από τις πέντε πτέρυγές του άνοιξαν ξανά στις 29 Οκτωβρίου 2018. Μετά την πτώση της Δαμασκού έκλεισε ξανά στις 7 Δεκεμβρίου 2024 και, κατόπιν αιτήματος της διεύθυνσης αρχαιοτήτων, φυλάχθηκε από μαχητές της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ· άνοιξε ξανά στις 8 Ιανουαρίου 2025.[1][2][3]

Το επίμηκες, Γ-σχήματος κτίριο βρίσκεται σε έναν κήπο δυτικά της παλαιάς πόλης, μεταξύ του Πανεπιστημίου της Δαμασκού και της Τακίγια, στην οδό Σούκρι αλ-Κουουάτλι. Την κύρια είσοδό του σχηματίζει η πρόσοψη του ομαγιαδικού ανακτόρου της ερήμου Κασρ αλ-Χάιρ αλ-Γκάρμπι, η οποία αφαιρέθηκε από τη Συριακή Έρημο και ανακατασκευάστηκε εδώ· η αγγλική και η αραβική Wikipedia χρονολογούν το ανάκτορο στο 727. Στο εσωτερικό έχουν ανακατασκευαστεί μια δαμασκηνή αίθουσα υποδοχής του 18ου αιώνα και το Υπόγειο του Γιαρχάι από την Παλμύρα· ο κήπος του μουσείου χρησιμεύει ως υπαίθριος εκθεσιακός χώρος.[1][2][3]

Οι συλλογές οργανώνονται σε πέντε πτέρυγες: προϊστορία, αρχαία Συρία, κλασική εποχή (σελευκιδική, ρωμαϊκή, βυζαντινή), ισλαμική εποχή και σύγχρονη τέχνη. Το μουσείο διαθέτει περισσότερες από 5.000 σφηνοειδείς πινακίδες, μεταξύ αυτών μια πινακίδα με το ουγκαριτικό αλφάβητο, που θεωρείται το αρχαιότερο γνωστό αλφάβητο, καθώς και γλυπτά από το Τελ Χαλάφ.

Οι τοιχογραφίες της συναγωγής της Δούρα-Ευρωπού μεταφέρθηκαν στη Δαμασκό τη δεκαετία του 1930· η αίθουσα συνάθροισης εκτίθεται στο μουσείο στην αρχική της διάταξη. Σύμφωνα με τη γερμανική Wikipedia, ο χρόνος επίσκεψης είναι περιορισμένος για λόγους συντήρησης. Το 2025 μια αντιπροσωπεία επιστημόνων από χώρες εκτός Συρίας μπόρεσε να δει τις τοιχογραφίες για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.[1][2][4]

Στις 9 Νοεμβρίου 2025 (αραβική Wikipedia: τη νύχτα προς τις 10 Νοεμβρίου) έξι μαρμάρινα αγάλματα της ρωμαϊκής εποχής κλάπηκαν μετά από διάρρηξη στο τμήμα κλασικών αρχαιοτήτων. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, τα αγάλματα ανακτήθηκαν αργότερα και οι κλέφτες συνελήφθησαν. Τον Ιούλιο του 2026 η Γαλλία επέστρεψε 23 συριακά αντικείμενα, τα οποία το μουσείο εξέθεσε το καλοκαίρι του 2026. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την κατάσταση του κτιρίου.[1][3]