Σιδηροδρομικός Σταθμός Χετζάζ, Δαμασκός

Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, η ιδέα ενός σιδηροδρόμου από τη Δαμασκό προς το Χετζάζ γεννήθηκε για πρώτη φορά το 1864: η Δαμασκός ήταν το σημείο συγκέντρωσης του καραβανιού των προσκυνητών, το οποίο χρειαζόταν περίπου 40 ημέρες στον παλαιό δρόμο των καραβανιών για να φτάσει στους ιερούς τόπους. Η ίδια πηγή αποδίδει την υλοποίηση του έργου στον κυβερνήτη Χουσεΐν Ναζίμ Πασά και στον Δαμασκηνό πολιτικό Αχμάντ Ιζάτ Πασά αλ-Αμπίντ.

Η αγγλική Wikipedia αναφέρει ότι ο σταθμός τέθηκε σε λειτουργία επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1907 και ότι από το 1909 τα τρένα κινούνταν συχνά μεταξύ Δαμασκού και Μεδίνας. Το κτίριο επιβατών σε σχέδια του Φερνάντο ντε Αράντα παραγγέλθηκε το 1913. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, η κυκλοφορία στη γραμμή προς το Χετζάζ έχει ανασταλεί από το 1917.[1][2]

Το κτίριο επιβατών έχει διακοσμημένη εσωτερική οροφή. Μπροστά του εκτίθεται μια ελβετικής κατασκευής ατμομηχανή.[1]

Ο σιδηρόδρομος μετέφερε προσκυνητές, εμπόρους, επιβάτες και εμπορεύματα από τη Δαμασκό προς την Αραβική Χερσόνησο. Τον 20ό αιώνα τρένα αναχωρούσαν από τον σταθμό προς διάφορες κατευθύνσεις, μεταξύ αυτών, σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, το αξέχαστο «τρένο των θερέτρων» μέσω της κοιλάδας του Μπαράντα, από τη Ράμπουε, τη Ντουμάρ, την Αΐν αλ-Φίτζε και τη Μαντάγια προς το Ζαμπαντάνι και τη Σεργκάγια.[2]

Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, οι πραγματικές αποβάθρες του σταθμού είναι κλειστές, και το κτίριο έχει γίνει ιστορικό μνημείο. Η πηγή δεν αναφέρει χρονολογία για τις δηλώσεις αυτές.[1]