Μαυσωλείο του Σαλαδίνου

Ο Σαλαντίν πέθανε στη Δαμασκό στις 4 Μαρτίου 1193 και τάφηκε αρχικά στην Ακρόπολη. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, ο γιος του αλ-Αφντάλ αγόρασε ένα σπίτι στη συνοικία αλ-Καλάσα κοντά στο Τέμενος των Ομαγιαδών και έχτισε εκεί έναν θολωτό τάφο· τα λείψανα μεταφέρθηκαν το 592 Εγίρας (1195). Η αγγλική Wikipedia αναφέρει το 1196 ως έτος κατασκευής. Ένας άλλος γιος, ο αλ-Αζίζ Οθμάν, πρόσθεσε τη Μεντρεσέ αλ-Αζιζίγια ανατολικά του θόλου το 593 Εγίρας σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, και το κτίριο είναι γνωστό και με αυτό το όνομα.

Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, οι τοίχοι επενδύθηκαν με μπλε πλακίδια το 1137 Εγίρας, και στις αρχές του 20ού αιώνα ο Οθωμανός κυβερνήτης Ζιγιά Πασάς μετέτρεψε τον ερειπωμένο μεντρεσέ σε κήπο. Ο αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄ επισκέφθηκε τον τάφο το 1898 κατά το ταξίδι του στην Ανατολή και διέταξε να κατατεθεί εκεί ένα στεφάνι, το οποίο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πήγε στο Imperial War Museum· η αγγλική Wikipedia αναφέρει ότι το αφαίρεσε είτε ο Φαϊσάλ Α΄ είτε ο T. E. Lawrence.[1][2][3]

Το μαυσωλείο είναι θολωτό κτίριο ενός τύπου χαρακτηριστικού της αγιουβιδικής Δαμασκού. Ο τετράγωνος ταφικός θάλαμος έχει τοίχους αμπλάκ και καλύπτεται από τέσσερα τόξα και έναν ραβδωτό τρούλο, με ένα τύμπανο δύο βαθμίδων, οκτώ και δεκαέξι πλευρών, που σχηματίζει τη μετάβαση. Ένα δωμάτιο για την ανάγνωση του Κορανίου βρίσκεται στα ανατολικά, μικρότερα δωμάτια στα βόρεια. Από τον μεντρεσέ, σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, απομένουν το μιχράμπ και το τόξο της ανατολικής εισόδου, σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia λίγοι κίονες και ένα εσωτερικό τόξο.

Στο εσωτερικό βρίσκονται δύο σαρκοφάγοι. Το παλαιότερο ξύλινο κενοτάφιο (από καρυδιά, σύμφωνα με την αραβική Wikipedia), σκαλισμένο με γεωμετρικά και φυτικά μοτίβα και αγιουβιδικές επιγραφές, λέγεται ότι περιέχει τα λείψανα του Σαλαντίν. Δίπλα του υπάρχει μια κενή σαρκοφάγος από λευκό μάρμαρο του 1900 περίπου· η γερμανική και η αραβική Wikipedia την περιγράφουν ως δώρο του Γουλιέλμου Β΄ το 1898, ενώ η αγγλική Wikipedia την αποδίδει στον σουλτάνο Αμπντουλχαμίτ Β΄ και αναφέρει ότι ο Γουλιέλμος Β΄ την αποκατέστησε αργότερα. Οι τοίχοι φέρουν γαλαζοπράσινα οθωμανικά πλακίδια· σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, το πλακοστρωμένο πάνελ, διαστάσεων 475 επί 238 εκατοστά, είναι το μεγαλύτερο πλήρες τοξωτό πάνελ του είδους του στη Δαμασκό.[1][2][3]

Το μαυσωλείο συγκαταλέγεται στους πιο γνωστούς μεσαιωνικούς ισλαμικούς τάφους της Συρίας και στα τέλη του 19ου αιώνα έγινε τόπος συμβολικής πολιτικής της μνήμης. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, ο κήπος του περιέχει πέντε ακόμη τάφους: του Σύρου πολιτικού Αμπντ αλ-Ραχμάν Σαχμπαντάρ, που δολοφονήθηκε το 1940· του Γιασίν αλ-Χασίμι, δύο φορές πρωθυπουργού του Ιράκ, που πέθανε στη Δαμασκό το 1937· και τρεις Οθωμανών αεροπόρων που είχαν προσγειωθεί στη Δαμασκό τον Ιανουάριο του 1914 και αργότερα συνετρίβησαν.[2][3]

Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, η πλατεία γύρω από τον τάφο αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 2000. Δεν υπάρχει νεότερη αναφορά για την κατάσταση. Το μαυσωλείο βρίσκεται μέσα στην παλαιά πόλη της Δαμασκού, για την οποία η UNESCO κατονομάζει τα τείχη της πόλης, την Ακρόπολη και ορισμένα τεμένη και τάφους ως σωζόμενα μεσαιωνικά κτίρια.[3][4]