Κάστρο της Αρουάντ

Το ίδιο το νησί κατοικείται από τη 2η χιλιετία π.Χ. ή νωρίτερα· το φρούριο είναι πολύ μεταγενέστερο. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, χτίστηκε πάνω στα κατάλοιπα χαναανιτικών κατασκευών, καταλήφθηκε από τους Άραβες το 640 και οχυρώθηκε με τείχη και αμυντικά έργα από τους Ναΐτες κατά τις Σταυροφορίες. Η περιγραφή του Προσωρινού Καταλόγου της UNESCO εικάζει ότι το κεντρικό φρούριο καταλαμβάνει τη θέση ενός παλαιότερου κτιρίου και το αποδίδει για υφολογικούς λόγους στην αγιουβιδική περίοδο (12ος αιώνας), με σταυροφορικές αλλαγές τον 13ο και οθωμανικές τον 15ο αιώνα.

Μετά την απώλεια της ενδοχώρας το 1291 το νησί ήταν το τελευταίο έρεισμα των Σταυροφόρων· το 1302 οι Ναΐτες διατηρούσαν εκεί φρουρά. Τον Σεπτέμβριο του 1302 (στις 26 Σεπτεμβρίου σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia) παραδόθηκαν στους Μαμελούκους μετά από πολιορκία. Το άρθρο της αραβικής Wikipedia για το κάστρο αποδίδει την κατάληψη στον σουλτάνο Καλαούν, ενώ η UNESCO συνδέει τον Καλαούν με την ήττα της Ταρτούς το 1291.

Το γαλλικό ναυτικό κατέλαβε το νησί το 1915. Επί Εντολής οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν το φρούριο ως φυλακή για τους αντιπάλους της κυριαρχίας τους· σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, τα χαράγματα των κρατουμένων είναι ακόμη ορατά. Η γερμανική Wikipedia αναφέρει ότι ο πολιτικός Φαρίς αλ-Χούρι κρατήθηκε εδώ για 76 ημέρες μετά την έκρηξη της εξέγερσης του 1925. Μετά την ανεξαρτησία το 1946 το φρούριο έγινε τοπικό μουσείο.[1][2][3][5]

Το κεντρικό φρούριο είναι μεγαλύτερο από το μικρό οχυρό δίπλα στο λιμάνι και εδράζεται απευθείας στο μητρικό πέτρωμα. Είναι ορθογώνιο· τμήματα των τειχών του περιέχουν μεγάλους λίθους που μοιάζουν με τα λεγόμενα φοινικικά τείχη του νησιού ή ίσως προέρχονται από παλαιότερο κτίριο. Αίθουσες που θεωρούνται οθωμανικές περιβάλλουν την κεντρική αυλή, πάνω από τις οποίες υπάρχει περίδρομος με επάλξεις. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, στην πύλη του είναι σκαλισμένο το οικόσημο των Λουζινιάν· το αραβικό άρθρο για το νησί τοποθετεί αντίθετα αυτό το έμβλημα στο παράκτιο οχυρό («αλ-Μπουρτζ» ή «αγιουβιδικός πύργος»).[1][4][5]

Το φρούριο χρησίμευσε ως αμυντικό έργο, τον 20ό αιώνα ως φυλακή και στη συνέχεια ως μουσείο. Σύμφωνα με τη γερμανική Wikipedia, το κτίριο του φρουρίου αποτελεί σήμερα το κέντρο του χωριού του νησιού. Η εγγραφή της UNESCO για την Αρουάντ στον Προσωρινό Κατάλογο κατονομάζει τα δύο μεσαιωνικά οχυρά, μαζί με τα υπολείμματα των τειχών, το λιμάνι και τον πυκνό αστικό ιστό, ως σωζόμενες μαρτυρίες της ιστορίας του νησιού.[1][3][5]

Η γερμανική Wikipedia (Οκτώβριος 2026) περιγράφει το παλαιό κτίριο του φρουρίου ως καλά διατηρημένο. Η αγγλική Wikipedia αναφέρει ότι δεν σημειώθηκαν μάχες στο νησί κατά τον εμφύλιο πόλεμο.[2][3]