Góra Kasjun

Anglojęzyczna Wikipedia podaje jako najwyższy punkt 1151 m, niemieckojęzyczna Wikipedia 1150 m, a arabskojęzyczna Wikipedia „ponad 1150 m”. Arabskojęzyczna Wikipedia opisuje górę jako przedłużenie zachodnich pasm syryjskich. Nazwa może oznaczać po syryjsku „twardy i suchy”, co odpowiada nagiej, skalistej górze bez trawy i wody.

Na stromych wschodnich stokach, na dużej wysokości, rośnie endemiczny kosaciec damasceński (Iris damascena). Nie ma on formalnej ochrony i jest sklasyfikowany jako krytycznie zagrożony; część jego siedliska leży jednak na terenie wojskowym w pobliżu bazy Gwardii Republikańskiej, zamkniętym dla cywilów, a strome ukształtowanie terenu uniemożliwia zabudowę.[1][3]

Starszy opis przytaczany przez arabskojęzyczną Wikipedię wspomina o cmentarzu pobożnych na jej zboczu oraz o dużej dzielnicy z grobowcami, hospicjami, szkołami, dwoma meczetami piątkowymi, szpitalem i dużym targiem, zasiedlonej najpierw przez przybyszów z Jerozolimy, którzy opuścili ją przed podbojem Saladyna. Według tego samego źródła zabudowa miejska dotarła do góry w XIX i XX wieku.

Od początku wojny domowej góra była silnie ufortyfikowana przez siły rządowe; armia wykopała sieć tuneli, w których stacjonowała Gwardia Republikańska, i wykorzystywała ją jako stanowiska snajperskie i artyleryjskie. Dostęp publiczny był ograniczony do końca rządów Asada w grudniu 2024 roku.[1][2][3]

Na szczycie stoją stacje przekaźnikowe radiowo-telewizyjne i telekomunikacyjne, a restauracje i kawiarnie oferują widoki na miasto. Na południowo-zachodnim zboczu stoi pomnik Nieznanego Żołnierza; arabskojęzyczna Wikipedia wspomina także o dwóch zabytkowych kopułach: obserwatorium Kubbat as-Sajjar na Dżabal al-Dżank oraz zniszczonej dziś Kubbat an-Nasr.

Najbardziej znanym miejscem jest Jaskinia Krwi (Maghārat ad-Dam): według legendy mieszkał w niej Adam, a średniowieczne kroniki arabskie wskazują ją jako miejsce, w którym Kain zabił Abla. W czasie suszy władcy Damaszku wspinali się do niej, aby modlić się o deszcz; mały meczet nad jaskinią zawiera nisze modlitewne czterdziestu świętych (Abdāl). Niżej leżała Jaskinia Głodu, dziś zasłonięta przez domy, a na innym stoku jaskinia uważana za jaskinię Siedmiu Śpiących – twierdzenie, które źródła określają jako wątpliwe.[1][2][3]