Koerdenberg

Volgens de Engelstalige Wikipedia maakt het hoogland deel uit van het Kalksteenmassief van Noordwest-Syrië en zet het de hooglanden van het westelijke Aintabplateau naar het zuiden voort; de Duitstalige en de Arabischtalige Wikipedia rekenen het tot het Taurussysteem. Het dal van de Afrin omsluit het in het oosten en zuiden en scheidt het van de vlakte van Azaz en de berg Simeon; in het westen scheidt het dal van de rivier de Aswad het van het Amanosgebergte. De hoogten variëren van 700 tot 1.269 m. De Arabischtalige Wikipedia noemt een breedte van 55 km en een lengte van 75 km, ongeveer 3.850 km² of zo'n 2% van de oppervlakte van Syrië.

Het klimaat is mediterraan, met hete zomers en koude, vochtige winters; de Arabischtalige Wikipedia geeft de gemiddelde jaarlijkse neerslag in het gebied van Afrin op als 546,6 mm. De regio ligt aan de noordwestelijke rand van de Arabische Plaat; op 13 augustus 1822 had een aardbeving met een kracht van ongeveer 7,3 haar centrum in Kurd Dagh, gevolgd door een volgende in 1872 aan de zuidrand van het gebied van Afrin.[1][2][3]

Volgens de Sharafnama heersten Koerdische emirs van Kilis over het gebied. Het maakte tot de Eerste Wereldoorlog deel uit van het Ottomaanse Rijk en genoot tot het midden van de 19e eeuw een zekere autonomie. De grenzen van het Franse mandaat verdeelden het: het noorden ging naar Turkije, het zuiden bleef onder Frans bestuur. De kaza Kurd Dagh in de Staat Aleppo telde in 1922 21.823 inwoners; volgens de Duitstalige Wikipedia werd het gebied in 1946 deel van het onafhankelijke Syrië. In de jaren 1930 vestigden zich volgens de Engelstalige Wikipedia uit Dersim gevluchte Koerdische alevieten in Mabeta.

De naam Kurd Dagh is de Ottomaanse weergave van Jabal al-Akrad. Volgens de bronnen werd het Syrische deel later Afrin genoemd, in 1977 bij decreet 15801 hernoemd tot "Jabal al-Uruba" en daarna tot "Jabal Halab" (berg van Aleppo); het Turkse deel heet officieel Kurt Dağı ("Wolvenberg").[1][2][3]

De bevolking is overwegend Koerdisch; de meesten zijn soennitische moslims van de hanafitische school, en er zijn ook jezidi's. Het belangrijkste gewas is de olijf, met volgens de Arabischtalige Wikipedia meer dan 13 miljoen bomen, naast granen, groenten, katoen en fruit. Tot de traditionele ambachten behoren de productie van olijfolie en zeep en handgeknoopte tapijten; de Engelstalige Wikipedia noemt ook houtskoolproductie. De bossen, meest den en cipres, worden beschreven als de grootste van het gouvernement Aleppo.[1][2][3]