Gemeenschappen en beschavingen van Syrië – geschiedenis, plaatsen en erfgoed
Turkmenen (Syrische Turkmenen)
Eigen benaming: Türkmen
التركمان
Etnische en taalgemeenschappen
Afstammelingen van Oghuz-Turkse kolonisten, vooral in het noorden, het Latakia-gebergte, Homs en de Golan. Velen spreken nu Arabisch.
Teksten met behulp van machinevertaling vertaald uit de Engelse brontekst; de bronnen zijn identiek.
Turkmenen kwamen vanaf de Seltsjoekse periode; de Ottomanen vestigden hen in dorpen. Sommigen vertrokken na 1939 en in 1945–1953 naar Turkije.
Bronnen en details
De meesten zijn soenniet. Velen spreken alleen Arabisch; onder het Ba'ath-bewind mocht Turks niet worden onderwezen.
Schattingen lopen uiteen van ongeveer 200.000 (Heras 2013) tot meer dan 3,5 miljoen (Turkmeense leiders); geen ervan is betrouwbaar. Velen vluchtten naar Turkije en Libanon.
Plaatsen verbonden met deze gemeenschap 3
- Graf van Suleyman ShahAshme (Esme), ca. 22 km ten westen van Kobani (sinds feb. 2015), Aleppo · Islamitisch erfgoed
Graf dat volgens de overlevering aan Süleyman Şah wordt toegeschreven; door Turkije beheerd als erfgoedlocatie.
- Al-SalihiyahDamascus · Historische architectuur
'Turkse Straat', in het begin van de 20e eeuw gesticht in al-Salihiyah.
- Qal'at Ja'barAr-Raqqah · Kastelen en forten
Locatie van het graf van Süleyman Şah tot 1973, volgens de atlasgegevens.
Meer plaatsen (nog niet in de atlas)
- Jabal al-Turkman (Turkmenenberg) جبل التركمانLatakia
Gebied met Turkmeense dorpen ten noorden van Latakia; zware gevechten vanaf 2012.
Bronnen (4)
- Wikipedia – Syrian Turkmen (secondary pointer; compiles divergent estimates)
- Enab Baladi – Complex nationalities: the stories of Syria's Turkmen november 2019
- Heras, Nicholas A. – Syrian Turkmen join opposition forces in pursuit of a new Syrian identity, Terrorism Monitor 11(11), Jamestown Foundation 30 mei 2013
- Wikipedia – Tomb of Suleyman Shah (cited as attributionSource in the atlas file heritage_religious.json; not re-opened in this run)
Deze categorieën beschrijven geschiedenis, taal en geloof – geen identiteiten die elkaar uitsluiten. Veel Syriërs horen bij meerdere, en sommige namen verwijzen naar beschavingen uit het verleden.