Όρη Καλαμούν

Η αγγλική Wikipedia περιγράφει την οροσειρά ως εκτεινόμενη από την κοιλάδα του ποταμού Μπαράντα στα νοτιοδυτικά έως την πόλη Χισγιά στα βορειοανατολικά. Η αραβική Wikipedia την περιγράφει ως οροσειρά στη δυτική Συρία που εκτείνεται από το αλ-Ντουράιτζ στα νότια έως το αλ-Μπουράιτζ στα βόρεια, βρίσκεται βορειοδυτικά της Δαμασκού και ονομάζεται επίσης οροσειρά του Αντιλιβάνου.

Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, τα καλοκαίρια είναι ήπια έως δροσερά, ενώ οι χειμώνες φέρνουν άφθονες χιονοπτώσεις που καλύπτουν κωμοπόλεις και κορυφές. Δεκάδες φυσικές και μεταλλικές πηγές υπάρχουν κατά μήκος της οροσειράς.[1][2]

Η αραβική Wikipedia σημειώνει πολυάριθμες αρχαιότητες, σπήλαια, λαξευτά στον βράχο κτίρια, ναούς και ιστορικά σημαντικές μονές, εκκλησίες και χριστιανικά ιερά ανάμεσα στα βουνά. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, η Μονή των Χερουβείμ στη Σεϊντνάγια βρίσκεται στην κορυφή της οροσειράς. Η αγγλική Wikipedia αναφέρεται επίσης σε μάχες κατά τον εμφύλιο πόλεμο το 2013, το 2014, το 2015 και το 2017 και στην εκκένωση ανταρτών από το ανατολικό Καλαμούν.[1][2]

Η αραβική Wikipedia απαριθμεί κωμοπόλεις όπως το Ζαμπαντάνι, το Ουάντι Μπαράντα, το Γιαμπρούντ, το αλ-Ταλ, τη Σεϊντνάγια, τη Μααράτ Σεϊντνάγια, την Αΐν Μινίν, τη Μααλούλα, το Ρανκούς, την Ταλφίτα, τη Μπάχαα, το Τζουμπαντίν, το αλ-Ναμπκ, την Κάρα, το Ντέιρ Ατίγια και το Ασάλ αλ-Ουάρντ. Για το ανατολικό τμήμα, η αγγλική Wikipedia κατονομάζει την αλ-Κουτάιφα, την αλ-Νασερίγια, την αλ-Ρουχάιμπα, το Τζαϊρούντ, τη Μουαντάμιγιατ αλ-Καλαμούν και το αλ-Ντουμάιρ.

Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, οι κάτοικοι είναι γνωστοί για το εμπόριο, και σε αρκετές κωμοπόλεις τα αραμαϊκά (συριακά) ομιλούνται ακόμη στην καθημερινή ζωή. Η δενδροκαλλιέργεια είναι διαδεδομένη, ιδίως κεράσια, βερίκοκα, ροδάκινα, αχλάδια, μήλα, σύκα και σταφύλια.[1][2]