Μονή της Αγίας Θέκλας

Η περιοχή του Καλαμούν εκχριστιανίστηκε τον 4ο αιώνα, όταν ιδρύθηκαν οι πρώτες μονές της περιοχής. Σύμφωνα με το χρονικό του Μιχαήλ αλ-Μπουράικ, η μονή της Αγίας Θέκλας και ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή ανοικοδομήθηκαν το 1756· το Wikidata αναφέρει το έτος αυτό ως χρονολογία ίδρυσης. Το 1840 ο Ρώσος πρόξενος Ουσπένσκι κατέγραψε εκεί τέσσερις μοναχούς. Το 1906 χτίστηκε ένας ναός στο σπήλαιο πάνω στα κατάλοιπα ενός αρχαίου ναού άγνωστης χρονολογίας. Ο ξενώνας χτίστηκε το 1934· το κτίριο της μονής άρχισε να χτίζεται το 1935 και απέκτησε δεύτερο όροφο το 1959.[1][2]

Το ισόγειο περιλαμβάνει αίθουσα υποδοχής, τράπεζα και χώρους πώλησης θρησκευτικών ειδών· ο όροφος περιλαμβάνει τα κελιά των μοναχών, με κουζίνα και πλάκα ψησίματος από κάτω. Ένα κτίριο του 1888 αναστηλώθηκε ως πατριαρχική κατοικία. Μια σκάλα στην κορυφή του κεντρικού κτιρίου οδηγεί απευθείας στο προσκύνημα, ένα βραχώδες σπήλαιο από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, χωρισμένο σε μια ιερή πηγή και δύο μικρούς, πρόσφατα εκσυγχρονισμένους ναούς. Η εγγραφή στον Προσωρινό Κατάλογο της UNESCO περιγράφει την εκτενώς αναστηλωμένη μονή στο πρανές δίπλα σε ένα βραχώδες καταφύγιο με πηγή που στάζει από την οροφή του, με παρεκκλήσι, κλειστό περίστυλο και βοηθητικά κτίρια.

Οι εικόνες στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, στο σπήλαιο και στην πτέρυγα της ηγουμένης χρονολογούνται κυρίως από τα μέσα του 18ου έως τα τέλη του 19ου αιώνα, μεταξύ αυτών τρία έργα του Πατριάρχη Σιλβέστρου και τέσσερα του Μιχαήλ Μχάννα αλ-Κούντσι της σχολής της Ιερουσαλήμ. Η γερμανική Wikipedia σημειώνει ότι οι περιγραφές αυτές αποτυπώνουν την κατάσταση πριν από το 2013.[1][2][7]

Οι Πράξεις Παύλου και Θέκλας του δεύτερου αιώνα παρουσιάζουν τη Θέκλα ως μαθήτρια του Αποστόλου Παύλου. Σύμφωνα με μεταγενέστερο θρύλο, ο βράχος σχίστηκε καθώς έφευγε από τους στρατιώτες του πατέρα της, επιτρέποντάς της να διαφύγει στο σπήλαιο· το όνομα Μααλούλα («είσοδος») λέγεται ότι προέρχεται από αυτό το άνοιγμα. Στην πηγή αποδίδονται θεραπευτικές ιδιότητες. Η μονή είναι σημαντικός χριστιανικός προσκυνηματικός τόπος, και η αγία τιμάται επίσης από μουσουλμάνους. Σύμφωνα με την αραβική Wikipedia, η εορτή της Αγίας Θέκλας στις 24 Σεπτεμβρίου προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες.

Πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με την αγγλική και τη γερμανική Wikipedia, ζούσαν εδώ επτά μοναχές και η ηγουμένη Πελαγία Σαγιάφ, οι οποίες διατηρούσαν ένα μικρό ορφανοτροφείο.[1][2][3][4][6]

Από τον Σεπτέμβριο του 2013 η Μααλούλα έγινε πεδίο μαχών. Στις 3 Δεκεμβρίου 2013 το Μέτωπο αλ-Νούσρα κατέλαβε το χωριό και απήγαγε την ηγουμένη, δώδεκα μοναχές και – σύμφωνα με τη γερμανική Wikipedia – δύο οικιακές βοηθούς· κρατήθηκαν στο Γιαμπρούντ και απελευθερώθηκαν στις 9 Μαρτίου 2014 σε ανταλλαγή κρατουμένων. Η μονή λεηλατήθηκε και υπέστη σοβαρές ζημιές. Μετά την ανακατάληψη του χωριού στις 14 Απριλίου 2014 ανακαινίστηκε και άνοιξε ξανά τον Αύγουστο του 2018. Οι κατεστραμμένες εικόνες αντικαταστάθηκαν με εικόνες από τη Ρωσία.[2][4][5]